In
de
winter begonnen
met zoeken naar een nieuwe boot en na de winter meteen gekocht. Na een
wat natte
vakantie in mijn randmeer vorig jaar, en wat overpeinzingen toen die
weer in de winterberging lag, ben ik maar eens gaan zoeken. Waar
anders dan op het internet. De drascombe met zijn twee mastjes kende
ik wel maar ik dacht dat hij veel te lang was voor mijn
vaste ligplaats. En eigenlijk wilde ik ook geen grotere boot.
Uiteindelijk is
de coaster met 663 cm zelfs iets korter dan de Randmeer die 650 cm is
want bij de laatste komt er nog een aangehangen roer en motor
achteraan. Nu kunnen we het vaargebied dus aanzienlijk vergroten
tot en met het wad en stukjes op zee.
Wel wat duurder dan een
tweedehands
randmeer,
maar ook allemaal erg aardige mensen. Ik heb een aantal boten bekeken
met mijn vriendin. Daar moesten we wel voor van Zeeland, via oost
Nederland naar noord Groningen. Om uiteindelijk op fietsafstand, in
Huizen bij Michel Maartens van Drascombe Nederland, tegen een
'opknapper' aan te lopen die
het uiteindelijk geworden is. Ik was voor een afspraak met Michel in de
winter naar Huizen toe gefiets
om er eens een uurtje te gaan kletsen. Het werden er uiteindelijk bijna
drie.
De boot heette Sevenster en dat laten we maar zo. Ik had nog wel een aardige naam verzonnen maar Sevenster is ook leuk, en dan houdt de boot een beetje geschiedenis en herkenbaarheid vast. Aan de boeg was nog te zien dat de boot vroeger 'Quaint' geheten heeft. Quaint is engels voor typisch, curieus, vreemdsoortig of vreemd.
De twee belangrijkste punten die de boot tot 'project' maakten waren ten eerste een lekkage bij het onderste roerlager. Het bekende probleem, het bronzen plaatje zit los en de schroeven hebben het polyester zo uitgeschraapt dat er een lek is ontstaan. Het tweede punt was dat het zwaard klem zat in de zwaardkast. Was onduidelijk waarom maar nu weet ik het wel. Verder was de boot wat vies en stoffig en het polyester dof en op een paar plaatsen beschadigd. Rondhouten moeten volledig worden bijgewerkt, de papegaaistok vertoonde een breuk. Touw mocht in de wasmachine. De antifouling mag ook opnieuw. De slijplijst onderop is wat zwakjes. Maar alles is aanwezig.
Op
16 april was het zover dat we de
boot konden ophalen. Eerst maar schoonmaken, poetsen en vaarklaar
maken, dan zien we later wel wat er allemaal nog aan
'verbeterd' moet worden. Michel had ons bij de koop meteen lid
gemaakt van de Drascombe vereniging en zei dat er een hoop mensen
geïnteresseerd zouden zijn in een verslag van het opknappen, of zo je
wilt, restauratie van de Sevenster. Bij deze
dus.
Meteen
het spectaculairste onderdeel. De rest is 'geen werk'. Het zwaard bleek
niet
aan de zijkant maar aan de uiteinden te klemmen. Als het met een flinke
klap naar beneden werd bevrijd zat het na 1 keer hijsen alweer vast.
Bij een los hangend zwaard kon ik het U-profiel waarmee het zwaard in
de kast zit, er niet uit tillen. De boel bleek uiteindelijk flink
beschadigd. Misschien door ooit hard met het zwaard ergens tegenaan te
varen
was het U-profiel gebogen en gescheurd. Was allemaal erg moeilijk te
zien door de smalle spleet van de kast. Daarom kwam ik er pas zo laat
achter en leek het aanvankelijk een klein probleem. Het U-profiel zat
klem in het
smalle gedeelte van de zwaardkast die daardoor beschadigd was aan de
'waterzijde'. De as zat nog maar aan een kant vast in het U-profiel. 
